میدونم چه حسیه... ی جا نشستی که یکهو یادش می افتی... بعد سعی میکنی مثل قبلنا xa0که وقتی یادش می افتادیلبخند میزدی ، لبخند بزنی xa0ولی هرچه لبخندت بیشتر میشود اشکهایت بیشتر هجوم می اورند توی چشمها... واحساس میکنی بغض میان گلویت طعم اشک گرفته و هی بزرگتر میشود! انقدر که نفست میبرد و دوست داری زار زار ...

انسان "بودن" یا "نبودن" xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 مسیله این نیست.... xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0چقدررر انسانی؟ اینو بگو!!! xa0 xa0